santo · noun1
- Proto-Indo-European*seh₂k-
- Proto-Indo-European*sh₂nékti
- Proto-Italic*sankiō
- Proto-Italic*sanktos
- Latinsānctus
- Old Spanishsancto
- Old Spanishsanto
- Spanishsanto
- English todaysanto
Borrowed from Spanish santo.
Santo · proper noun2
- Romance · borrowed fromSanto
- English todaySanto
From Romance.
Etymology from Wiktionary, CC BY-SA 4.0.