Meanings
- geographyThe Eocene epoch.
Origin
- Ancient Greekἠώς“dawn”
- EnglishEocene
From Ancient Greek ἠώς (ēṓs, “dawn”) + καινός (kainós, “new”) and refers to the "dawn" of modern ('new') fauna that appeared during the epoch. Coined by English polymath William Whewell in 1831 for Charles Lyell, who introduced it in 1833 in his book Principles of Geology. By surface analysis, eo- + -cene.
More words from Ancient Greek
Full word history & related roots →Translations
Catalan eocènic, eocè
- eocènicof the Eocene epoch
- eocèof the Eocene epoch
- EocèEocene epoch
Czech eocén
- eocénEocene epoch
Dutch eoceen
- eoceenEocene epoch
Estonian eotseen
- eotseenEocene epoch
Finnish eoseenikautinen, eoseenikausi
- eoseenikautinenof the Eocene epoch
- eoseenikausiEocene epoch
French éocène
- éocèneof the Eocene epoch
German eozän, Eozän
- eozänof the Eocene epoch
- EozänEocene epoch
Greek Ηώκαινο
- Ηώκαινο (Iókaino)Eocene epoch
Polish eoceński, eocen
- eoceńskiof the Eocene epoch
- eocenEocene epoch
Portuguese eoceno, Eoceno
- eocenoof the Eocene epoch
- EocenoEocene epoch
Spanish Eoceno
- EocenoEocene epoch
Swedish eocen
- eocenEocene epoch
Cite this entry
Eocene. (n.d.). In WatkinsX Dictionary. Retrieved November 3, 2026, from https://dictionary.watkinsx.com/word/Eocene
“Eocene.” WatkinsX Dictionary, https://dictionary.watkinsx.com/word/Eocene. Accessed November 3, 2026.
WatkinsX Dictionary, s.v. “Eocene,” accessed November 3, 2026, https://dictionary.watkinsx.com/word/Eocene.
Source: Eocene on Wiktionary, CC BY-SA 4.0.