Tyr

T1Y4R1

proper noun

The Norse god of war, identifiable with Tiu or Tiw.

Less commonScrabble 6

Meanings

proper noun
  1. Norsehuman sciencesThe Norse god of war, identifiable with Tiu or Tiw.

Synonyms & antonyms

Also see

Origin

  1. Proto-Indo-European*dyew-“god”
  2. Proto-Germanic*Tīwaz
  3. Old NorseTýr
  4. EnglishTyr

From Old Norse Týr, from Proto-Germanic *Tīwaz, from Proto-Indo-European *dyew- (“god”). Doublet of Tiw.

Full word history & related roots →

Translations

Danish Tyr
  • TyrNorse god
Estonian Tyr
  • TyrNorse god
Finnish Tyr
  • TyrNorse god
German Tyr
  • TyrNorse god
Icelandic Týr
  • TýrNorse god
Latin Mārs
  • MārsNorse god
Latvian Tīrs
  • TīrsNorse god
Lithuanian Tiras
  • TirasNorse god
Norwegian Ty
  • TyNorse god
Polish Tyr
  • TyrNorse god
Portuguese Tyr
  • TyrNorse god
Russian Тюр
  • Тюр (Tjur)Norse god
Swedish Tyr
  • TyrNorse god
Turkish Tyr
  • TyrNorse god
Ukrainian Тюр
  • Тюр (Tjur)Norse god

Rhymes & wordplay

Anagrams

Cite this entry
APA

Tyr. (n.d.). In WatkinsX Dictionary. Retrieved November 2, 2026, from https://dictionary.watkinsx.com/word/Tyr

MLA

“Tyr.” WatkinsX Dictionary, https://dictionary.watkinsx.com/word/Tyr. Accessed November 2, 2026.

Chicago

WatkinsX Dictionary, s.v. “Tyr,” accessed November 2, 2026, https://dictionary.watkinsx.com/word/Tyr.

Source: Tyr on Wiktionary, CC BY-SA 4.0.