obligor

O1B3L1I1G2O1R1
/ˈɒblɪɡɔː/

noun

The party bearing a legal obligation to another party (the obligee).

Less commonScrabble 10

Meanings

nounobligor (plural obligors)

plural obligors

  1. businessThe party bearing a legal obligation to another party (the obligee).

Origin

Translations

Bulgarian длъжник
  • длъжник (dlăžnik)party bearing obligation
Dutch schuldenaar, debiteur
  • schuldenaarparty bearing obligation
  • debiteurparty bearing obligation
Finnish velvollinen, velvoitettu
  • velvollinenparty bearing obligation
  • velvoitettuparty bearing obligation
French débiteur
  • débiteurparty bearing obligation
German Verpflichteter
  • Verpflichteterparty bearing obligation
Hungarian kötelezett, kötelezettségvállaló
  • kötelezettparty bearing obligation
  • kötelezettségvállalóparty bearing obligation
  • adósparty bearing obligation
Korean 채무자
  • 채무자 (chaemuja)party bearing obligation
Romanian debitor obligatar
  • debitor obligatarparty bearing obligation
Russian облига́тор
  • облига́тор (obligátor)party bearing obligation
Spanish obligado
  • obligadoparty bearing obligation
Swedish gäldenär
  • gäldenärparty bearing obligation
Ukrainian облига́тор
  • облига́тор (oblyhátor)party bearing obligation
Cite this entry
APA

obligor. (n.d.). In WatkinsX Dictionary. Retrieved November 3, 2026, from https://dictionary.watkinsx.com/word/obligor

MLA

“obligor.” WatkinsX Dictionary, https://dictionary.watkinsx.com/word/obligor. Accessed November 3, 2026.

Chicago

WatkinsX Dictionary, s.v. “obligor,” accessed November 3, 2026, https://dictionary.watkinsx.com/word/obligor.

Source: obligor on Wiktionary, CC BY-SA 4.0.