Meanings
present singular third person self-incriminates · participle present self-incriminating · participle past self-incriminated · past self-incriminated
- intransitiveTo incriminate oneself.
Origin
Translations
Chinese Mandarin 自證其罪 /自证其罪
- 自證其罪 /自证其罪 (zìzhèngqízuì)incriminate oneself
Finnish syyllistää itsensä, kriminoida itsensä
- syyllistää itsensäincriminate oneself
- kriminoida itsensäincriminate oneself
French auto-incriminer
- auto-incriminerincriminate oneself
Polish samoobwiniać, samoobwinić
- samoobwiniaćincriminate oneself
- samoobwinićincriminate oneself
- samooskarżaćincriminate oneself
- samooskarżyćincriminate oneself
Spanish autoinculparse
- autoinculparseincriminate oneself
Cite this entry
self-incriminate. (n.d.). In WatkinsX Dictionary. Retrieved November 4, 2026, from https://dictionary.watkinsx.com/word/self-incriminate
“self-incriminate.” WatkinsX Dictionary, https://dictionary.watkinsx.com/word/self-incriminate. Accessed November 4, 2026.
WatkinsX Dictionary, s.v. “self-incriminate,” accessed November 4, 2026, https://dictionary.watkinsx.com/word/self-incriminate.
Source: self-incriminate on Wiktionary, CC BY-SA 4.0.